La leyenda

Conta a lenda, recollida por José Varela, que Deus fixo nacer tres ríos na Serra do Xistral e fíxoos fluír en tres direccións diferentes: O Eume cara ó poñente, o Landro cara ó norte e o Masma cara ó abrente. Deus prometeu ofrecer un home cada ano a aquel río que antes chegase ó mar. Pouco despois de naceren, os tres ríos pactaron descansar un pouco no camiño. Despois do descanso, o Eume decatouse de que os outros dous ríos non cumpriran o pacto. Encolerizado pola traizón, acelerou a súa marcha provocando o espectacular Canón do Eume e conseguiu chegar o primeiro. Cumprindo a súa promesa, cada ano Deus fai afogar a unha persoa nas súas augas.[9]

"Temos o privilexio de vivir nun parque natural e nunha reserva da biosfera, coñecélo é o primeiro paso para protexelo"

"Hai moitos Camiños no Eume, non todos se coñecen. Axúdanos atopalos, as Fragas ben o merecen"


venres, 7 de xaneiro de 2011

Ruta Nocturna Urbana Vila das Pontes

Circuito Urbano e Rural polo entorno do pobo e aldeas mais próximas o Núcleo de As Pontes , con un percorrido de 26Km



Track

Gracias os compañeiros de Ciclaspontes por diseñar e facernos disfrutar da Ruta

sábado, 20 de novembro de 2010

Kdd Btt en Moman - Xermade - 20 Noviembre 2010


Ruta en bici
1344039 - powered by Bikemap 
">


Comentarios de Maismar
http://maismar.blogspot.com/2010/11/quedada-moman-xermade.html


Mui poucas veces se dan unhas condicions tan idóneas para reunir a mais de vinte amantes de este increíble deporte concebido por e para xentes auténticas.

CONDICIONS ATMOSFERICAS.-
Temperatura: sempre inferior a 8ºC.
Vento: as veces superior a 50Klm. racheado e aumentaba cando daba de frente.
Choiva: fría, cuantiosa, mesturada con granizo bélico.
Suelo: encharcado, pasos con auga por derriba do pedalier, as veces chegaba a tija.
Temperatura da auga: fría de OO.
Sol: algunhas veces saía para indicar que seguíamos no Sistema Solar, porque en ocasions parecía que nos habíamos saido.


AS OUTRAS CONDICIONS.-
Nada mais chegar a reunión alí disposta acordaba aquela histórica Táboa Redonda; todos preparados, apertas de maus quentes, miradas alegres, sonrisos cómplices, presentacions de descoñecidos cabaleiros convocados a esa loita, sensacions nobles, homes actuais preparados para loitar a vella batalla de sempre con a idea clara e dispostos a cumplir a palabra dada: "se digo que vou, é que vou; senon non digo nada". Despois partimos con a idea clara de que aquelo íbamos vencelo.


A RUTA E ENTORNO.-
Tuvo de todo, algunha pista, camiños vellos, outros mais novos, corredoiras, corredoiras vellas de croios vivos, algún sendeiro e salvo unhos kilómetros de retorno, pouco asfalto. Non é excesivamente técnica, pero recore unhos estupendos paraxes por o amplio e encantador municipio de Xermade; un municipio con moito por enseñar e que merece moitísimo a pena perdérse por él e deixarse feitizar por os seus mais de mil regos e regueiros; en outra ocasión que tuven en Él de visita compareino con Pandora; o planeta que J.Cameron creou para situar a exitosa Avatar.


ASISTENCIA EN RUTA.-
Como debe de ser: atenta, suficiente, e sobre todo, discreta; taban nos puntos acordados dando a seguridade que gusta saber pero non mezclándose por o medio dos bikers creando malos fumes e aturdindo o pedaleo. Tamen había ben "mimetizada" asistencia sobre bici, que facían mais segura a marcha. Todos eles souperon manter esa discreción exquisita, un 10 para teles.


CHEGADA.-
Aquí foi o momento mais crudo, pois chegamos mollados e casi xelados; había que meterse con calma para non pasar do frío o repentino calor de aquela ducha que facía reaccionar, pouco a pouco, as partes que non participaron no pedaleo pero que se agradece saber que siguen ahí. Tanto a temperatura e as instalacions perfectas.

XANTAR.-
Moita asistencia e excelente compañía na hora da comida onde puidemos degustar e hasta fartar un cocido rematando con postre de viño quente con azucar e casañas asadas. A música en directo puxo fin a este bonito día ben concebido e secundado por auténticos cabaleiros de tempos modernos que cabalgan sobre bestas movidas por verbas e silencios.

AGRADECIDO.-
Gracias os organizadores, e sobre todo a Serafínmtb, con eventos así de redondos, e para o que faga falta, xa sabes que sempre podes contar con nos.Tá claro que unha loita así e en esas condicions convírtese en inolvidable e será como un anel que nos manterá moralmente xunguidos os que tuvemos alí. Momentos así unen; ¿ou non?.

¡¡¡ Non houbo fotos , por que o día non permitia levar ningún dispositivo que non fora sumerxible !!!

Track da Ruta

domingo, 7 de novembro de 2010

Outono - Fragas do Eume 2010



Domingo 7 de Novembro - 08:30

Ruta de Outono polas Fragas do Eume , con saida dende o Mosteiro de Monfero


Ruta en bici
1344122 - powered by Bikemap 
">


Fotos de Jolin

Fotos de Felipe


PASANDO DO PAPA

¡Entre o ceo e o inferno!

Os primeiros quilómetros pola estrada, con pendentes fortísimas xa valen para facerse idea do que temos por diante.

Non fai frio, orballa debilmente, pero xa entramos en calor dende a primeira pedalada.

O tempo, ese a quen Jolin lle tiña medo, portouse ben.

A primeira baixada danos un respiro, pero fai tamen que unha especie de “medo escénico” se apodere de nos... unha paisaxe preciosa, pero unhas costas terribles.


Comezamos a baixada o Parrote por un camiño estreito de forte pendente... o pouco xa baixo da bicicleta polas orellas...o camiño esta minado de roca pulida pola auga cun verdor húmedo que faiche esvarar mesmo antes de pisala... si frenas, malo... si non frenas...posiblemente peor (non probamos).

Vamos baixando con pes de plomo, faise prácticamente imposible baixar subidos na bici.

Chegamos ó tramo que baixa en forma de zetas infinitas: rectas de menos de 40 metros, con pedras esvaradizas e moita rama a vista, terminan en curvas de 180º nunha pendente case que perpendicular, cun carreiriño que, de ir andando, habería que ir con moito cuidado de non caer monte abaixo... na bici máxima concentración, doenme as mans de agarrarme ó manillar.

Toca baixar e subir da bici polo menos tantas veces como curvas ten, e asegurovos que son moitas.

A impresión xeral e que igual nun vran moi seco, e con moita pericia, seriamos quen de enlazar algunha que outra zeta, pero tal como estaba, o que sexa capaz de baixar subido na bici por ahí ten a miña mais grande admiración.

Baixar foi duro, pero subir pola pista de cemento non foi menos.

Os mais machacas subiron dando pedales... a min pareceume que a paisaxe era moi bonita como para ir ca cabeza metida no manillar.... non se consuela o que non quere!


Tiña idea de que o ano pasado o lugar da Hermida estaba xa no mais alto... de feito cando chegas parece que xa non se pode subir mais... mentira!!! si que se pode! ...e moito mais!!!


Por un camiño labrado sobre roca que parecia non ter fin, por un cortalumes que parecia subir eternamente ate o mesmo céo...un auténtico inferno! ...a subida, digo.

Por un falso chan, que non e que fose falso, era que simplemente era costa arriba....

...e así toda a mañá.

Tal como podedes ver no track de Jolin, subimos tanto que mesmo acabamos mais alto do que empezamos... ¡cousa do démo! que debia de estar escondido por estas terras en tanto andaba por equí o Papa... (seguro que estaba nesa subida vertical do km 33,3 (a metade de 66,6)

Eso si, como ven se ve nas fotos, a paisaxe non ten parangón, trátase mesmamente do ceo....je,je,je

Por último facer mención especial a Emilio e a súa máquina, sen dúbida a mellor de cantas rodan polas corredoiras do planeta... capaz de baixar a toda mecha sen necesidade de apretar o pasador da roda de diante (parece que non teño boas sensacións, debe de ser do tempo que fai que non saio o monte, díxonos...) de seguir o ritmo da baixada final pola estrada ca roda de atrás pinchada (...notaba que se me iba un pouco de atrás, declarou o interesado), de facer todo o recorrido saltando o cambio de xeito continuo (debe de ser para entrear os cambios de ritmo), de quedarse co puño na man mesmo o final da baixada o deixar a bici no chan (acongojante!!!), e todo eso sin contar que trátase dunha bici “autolimpiable” e que non necesita ningún tipo de mantemento (...según el mismo afirma)

¡E vou eu e merco unha specialized yanki de m.....!!!

D.Emilio, ...Honorable, ...genio y figura! ...o dia que teña a bici en condicións...

...continuará!

PD: Gracias Jolin pola impresionante reportaxe fotográfica... vela e volver a disfrutar da saida, pero con infinito sufrimento menos.